SEARCH
TOOLBOX
LANGUAGES
Delphi-methode

Delphi-methode

Uit Participatiewiki

Ga naar: navigatie, zoeken

Tekst overgenomen uit: Loyens, K. & Van de Walle, S. (2006). Methoden en technieken van burgerparticipatie. Leuven: Instituut voor de overheid -- te vinden op de website van het Instituut voor de overheid (geraadpleegd op 1/4/2011).


Inhoud

Participatieniveau = consulteren + adviseren

Omschrijving

Delphi is een iteratief proces, waarin deelnemers met een zekere expertise in een bepaald domein tijdens opeenvolgende ronden individueel ondervraagd worden aan de hand van een schriftelijke (face-to-face proces) of elektronische vragenlijst (digitaal proces ) met gesloten of open karakter. In elke ronde vult de deelnemer de vragenlijst in en krijgt vervolgens – na een samenvattende presentatie – feedback van andere participanten. Na deze informatie gehoord te hebben vult men de vragenlijst opnieuw in, waarbij men de antwoorden die in strijd waren met de reacties van anderen duidelijk beargumenteert en becommentarieert . Het is uiteraard ook mogelijk dat de opvattingen van de deelnemers – op basis van de nieuwe informatie – in een andere richting evolueren. Men herhaalt dit proces zo vaak als nodig is. In de meeste gevallen streeft men een zekere consensus na. Op het einde kan een groepsdiscussie (eventueel digitaal) georganiseerd worden waarin gemeenschappelijke conclusies worden vastgesteld en/of uitgediept.

Sterke punten

  • De deelnemers hebben kennis van zaken en worden gestimuleerd om creatief te zijn. Op basis hiervan kunnen alternatieve oplossingen gegenereerd worden.
  • Men kan met deze methode in de diepte werken door open vragenlijsten en feedback bij elke ronde.
  • Wanneer het proces digitaal georganiseerd wordt kunnen veel personen deelnemen, terwijl ze zich toch niet hoeven te verplaatsen.
  • De respondenten kunnen leren van elkanders ideeën en argumentatie.
  • Als er geen face-to-face contact is (digitale versie), spelen eventuele negatieve aspecten van ‘groepsdruk’ (bv. dominantie van bepaalde personen) of ‘groupthink’ niet.
  • Men laat experts toe om een complex probleem op een systematische manier te behandelen.
  • Deze methode laat toe om de aanvaardbaarheid van en steun voor bepaalde beslissingen te achterhalen.
  • Het is een transparante en democratische techniek.
  • Wanneer het proces digitaal verloopt, blijven de kosten beperkt.

Zwakke punten

  • Het is niet altijd eenvoudig om consensus te bereiken.
  • Deelnemers moeten de nodige inhoudelijke expertise hebben.
  • Delphi is een intensieve participatietechniek. Er wordt dus veel gevraagd van de deelnemers, wat rekrutering niet altijd eenvoudig maakt.
  • Als het proces te lang duurt kan uitval van deelnemers een probleem worden.
  • De deelnemersgroep is niet representatief voor de bevolking.

Tips bij gebruik

  • Delphi is vooral geschikt bij complexe beleidsproblemen.
  • Probeer ervoor te zorgen dat de deelnemersgroep zo divers mogelijk is en gespecialiseerd in het thema.
  • De resultaten moeten na elke ronde op een heldere wijze gepresenteerd worden. Belangrijk is dat de verschillende perspectieven telkens opnieuw aan bod komen, zodat men zich niet vastpint op één specifieke benadering.
  • Zorg voor een bekwame moderator.
  • Sowieso nuttig is het om ook rekening te houden met de meer generieke aandachtspunten die voor de meeste participatiemethoden gelden.

Bereik

De Delphi-methode richt zich vooral op een publiek van experts. Het aantal deelnemers varieert sterk en is afhankelijk van de opzet. Gebeurt het proces face-to-face dan is de deelnemersgroep bij voorkeur niet te groot om de discussie beheersbaar te houden. Bij een organisatie via het internet kunnen veel meer personen deelnemen.

Kostprijs

Het rekruteren van experts kost het meeste tijd en energie. Wanneer men Delphi digitaal organiseert blijven de kosten zeer minimaal. Wel moet voorzien worden in een deskundige moderator om het proces in goede banen te leiden. Er is ook nood aan budget voor aangepaste communicatiemiddelen.