Verzoekschriften Vlaams Parlement
Uit Participatiewiki
Inhoud |
Inleiding
(zie ook Petitierecht)
Iedereen kan het Vlaams Parlement verzoeken om een concreet voorstel te bespreken om het regeringsbeleid of de Vlaamse wetgeving te wijzigen. Er is geen beperking op de leeftijd noch op de nationaliteit van de indiener(s). Het Vlaams Parlement is verplicht om minstens kennis te nemen van het verzoekschrift.
Voorwaarden
De verzoekschriften of petities dienen aan volgende voorwaarden te voldoen:
- ze moeten betrekking hebben op onderwerpen die tot de bevoegdheden van de Vlaamse Gemeenschap of het Vlaamse Gewest behoren, of ze moeten te minste de belangen van deze overheden raken.
- ze dienen een concrete vraag te bevatten om iets te doen, dus ze mogen niet gewoon een mening ventileren.
- ze dienen ernstig te zijn en mogen geen beledigend taalgebruik bevatten
- de indiener dient zichzelf kenbaar te maken door een leesbare naam en voornaam te vermelden. Een gemeenschappelijke naam is niet toegestaan.
- elk verzoekschrift moet ondertekend zijn. Dat mag ook door meerdere ondertekenaars, elk vermeld met naam, voornaam en handtekening.
- internetpetities zijn niet geldig.
De procedure in het parlement
Een verzoekschrift kan per brief of fax verzonden worden naar het Vlaams Parlement of aan de voorzitter van het Vlaams Parlement. Het mag niet persoonlijk noch via email overhandigd worden.
Het adres van het Vlaams Parlement is eenvoudig: 1011 Brussel. Voor erg dringende verzoekschriften mag men ook faxen naar 02-552.11.56.
Elke indiener heeft recht op een antwoord binnen zes maanden. Deze termijn kan één maal verlengd worden met drie maanden. Wanneer een verzoekschrift aan de voorwaarden voldoet zal de voorzitter deze meestal naar een gespecialiseerde commissie doorverwijzen. De commissie kan kiezen om alleen maar kennis te nemen van het verzoekschrift of om het ten gronde te behandelen. De commissie kan eveneens beslissen om u uit te nodigen en te horen. Echter wanneer een verzoekschrift door ten minste 15.000 personen ondertekend is, is de commissie verplicht om de eerste ondertekenaar van de petitie te horen. De commissie kan ook advies vragen aan andere betrokkenen, de regering en allerlei adviesorganen. Ten slotte stelt de commissie een conclusie op. Het verslag van de commissiebespreking wordt gepubliceerd en een exemplaar verzonden aan de eerste ondertekenaar van het verzoekschrift. Bovendien zal de plenaire vergadering (d.w.z. het voltallige parlement) zich uitspreken over de conclusies van de commissie.
Advies voor het opstellen van een verzoekschrift
- hou de vraagstelling kort en bondig
- motiveer en documenteer uw verzoek
- vermeld duidelijke contactgegevens (de communicatie verloopt via de eerste ondertekenaar)
- indien u tijdens de bespreking gehoord wenst te worden kan u dat best expliciet vermelden
- nummer uw lijst van ondertekenaars
- respecteer de privacy van de ondertekenaars, het verzoekschrift zal immers normaalgezien openbaar worden behandeld.
- maak een kopie van uw petitie want het origineel blijft in het archief van het parlement
- lees tijdens een eventuele hoorzitting niet gewoon uw verzoekschrift af maar maak gebruik van de beperkte tijd om extra toelichting te geven of bepaalde zaken te benadrukken
- wees voorbereid op eventuele vragen van commissieleden na uw uiteenzetting. U mag zich laten bijstaan door een persoon naar keuze.
- indien u 15.000 handtekeningen verzamelt heeft u automatisch het recht om gehoord te worden
Wettelijke basis
Het petitierecht en de specifieke regels voor verzoekschriften voor het Vlaams Parlement worden geregeld door de Grondwet, een bijzonder decreet (7 juli 2006) en een gewoon decreet (6 juli 2001) van het Vlaams Parlement, en het Reglement van het Vlaams Parlement.
Meer info: http://www.vlaamsparlement.be/vp/contact/verzoekschriften/reglementering.html
Referenties en meer informatie
Info over verzoekschriften op de website van het Vlaams Parlement: http://www.vlaamsparlement.be/vp/contact/verzoekschriften/
Van Roy, W. (2008) Verzoekschriftenprocedure in het Vlaams Parlement. In:Terzake. Brussel: vzw De Wakkere Burger, pp 6-7.